پنجشنبه ۸ آبان ۱۳۹۹ - ۱۶:۳۰
کد خبر67934

یادداشت شهریار به بهانه روز نوجوان؛
چگونه نوجوانان شهروندانی تأثیر گذار در جامعه خواهند بود؟

روز نوجوان

هشتم آبان ماه به مناسبت شهادت بسیجیِ دریا دلِ ۱۳ ساله، شهید محمد حسین فهمیده، روز نوجوان نامگذاری شده است. نوجوانان ایرانی همواره در تمامی صحنه‌ها حضوری پررنگ و افتخار آمیز داشته‌اند و با احساس مسئولیت در عرصه‌های علمی، فرهنگی و اجتماعی و حتی در دوران جنگ تحمیلی خوش درخشیده‌اند. بها دادن به آنان، پرداختن به نیازهایشان و برقراری تعاملی موفق میان این قشر پرتوان جامعه و مسئولین شهری می تواند اثراتی نیکو برای شهرهای امروزمان درپی داشته باشد.

شهریار تبریز/ سارا هرزندی: در خصوص ابتکار شهر دوستدار کودک، برخلاف آنچه که اغلب از نام آن برداشت می شود، اقدامات انجام یافته صرفاً متوجه سنین پیش از دبستان و دبستان نمی ۲ باشد. خوب است بدانیم رویکرد این جنبش جهانی توجه به همه اقشار جامعه بویژه تا ۱۸ سال تمام است. اهتمام ویژه در خصوص احیای جایگاه خانواده و رشد و پرورش کودکان و نوجوانان در درون خانواده ای سالم و شاداب، از جمله بارزترین اهداف این اقدام می باشد.

در این میان در رابطه با برنامه ریزی‌های شهرسازانه و نقش کودکان و نوجوانان، بایستی اظهار داشت؛ اگر بخواهیم جامعه ای پویا با سطح مشارکت بالایی داشته باشیم که مدام در حال توسعه و پیشرفت است، ضروریست فرآیند مشارکت طلبی را از سنین کودکی در میان این قشر مهم و تأثیر گذار جامعه نهادینه نماییم. این توسعه هم می‌تواند در رابطه با روح شهر و اقتصاد و مناسبات اجتماعی آن باشد و هم در خصوص کالبد و جسم شهر.

احترام به خواسته ها و دیدگاه های این افراد از دیگر ارکان شهر دوستدار کودک است. کودکان و نوجوانان بایستی محترم شمرده شوند و ضمن حضور امن و بدون اضطراب در جامعه و فضاهای شهری، احساس ارزشمند بودن داشته باشند. آغاز بها دادن به کودکان و شنیدن صدای آنان؛ بایستی از سالهای آغازین زندگی آنان شروع شود.

تحقیقات نشان می دهند در رابطه با مشارکت دادن و دخیل کردن کودکان در پروژه های شهری، بهترین سن جذب همکاری و آموختن مهارت های تعاون و حس تعلق و تمایل به تغییر و پیشرفت در جامعه سنین ۶ تا ۱۲ سال است. زیرا که در این دوران افراد به لحاظ ویژگی های شخصیتی از طرفی صداقت بیشتری داشته و برخی ملاحظات ذهنی در آن‌ها شکل نگرفته و از طرفی فعلاً ثبات شخصیتی و تکامل عقاید و دیدگاه ها هنوز به طور کامل شکل نگرفته و بسیاری از رویکردها و نگرش ها و روحیات مثبت را می‌توان در افراد نهادینه نمود. اینجاست که اهمیت تمامی دوران زندگی مشخص می شود و از این رهگذر می‌توان نوجوانانی در بطن جامعه پرورش داد که توانمند هسنتند نسبت به محیط زندگی خود متفاوت هستند و در راستای ارتقای سطح کیفی آن داوطلبانه اظهار عقیده و مشارکت می نمایند. آنان مهارت های مورد نیاز را پیشتر آموخته‌اند و در آینده به شهروندانی موفق و تأثیر گذار تبدیل می شوند.

از سویی دیگر، مسئولین شهری و بویژه شهرداری‌ها در قالب فعالیت‌های شهر دوستدار کودک، بایستی بستری و مجالی برای این مشارکت واقعی و بهره مندی از آرا و دیدگاه‌های کودکان و نوجوانان برای تدوین برنامه‌های توسعه شهری و پروژه های طراحی شهری در مقیاس محلات فراهم آورند. پروژه شهرداران مدارس، برگزاری پیاده‌روی‌های مشترک با کودکان و نوجوانان در محلات و اخذ نظرات آنان، برگزاری کارگاه‌های مشارکتی و دخیل نمودن آنان در فرآیند طراحی شهری از طریق شناساندن پروژه و دریافت نظراتشان در قالب مصاحبه، نقاشی و یا نوشته، عکاسی از معضلات شهر یا نقاط قوت آن توسط کودکان و نوجوانان، نقشه‌برداری از رفتار کودکان و نوجوانان و بسیاری دیگر، از جمله طرق همکاری بدنه متخصص و اجرایی شهر با مالکان و سازندگان و توسعه‌دهندگان آینده شهر است.

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.
1 + 14 =